blog

Doen!

Doen!

Onlangs was ik op een ceremonie en gebeurde het weer. 

Na afloop sprak er mij iemand aan ‘Hé Wendy, lang geleden, en wat doe jij nu allemaal?’

Mijn spontane antwoord: ‘Ik probeer gewoon te ZIJN’

‘Oei, gaat het dan niet goed met jou’ Ik zuchtte. ‘Euh, ja toch wel, maar ik kan er nu even geen andere woorden op plakken’. 

Toch maar even meegegeven dat ik genoten had van de ceremonie en het een mooie energie vond, waar de andere volledig mee instemde.

Maar achteraf, toen ik naar huis reed overdacht ik waar het eigenlijk om ging.

De moment dat er mij gevraagd werd wat ik allemaal DEED voelde ik weerstand. En een soort van moedeloosheid, moeheid die mij overviel. Ik werd even teruggeworpen naar mijn vroegere werkervaringen, toen ik nog in de commerciële sector werkte. 

Waar het allemaal niet druk genoeg kon zijn, en het vooral draaide om beter en meer. Cijfers, statistieken, contracten, … Niet dat daar op zich iets mis mee is. 

Alleen heb ik blijkbaar een allergie opgedaan in het gevoel van mij te moeten ‘verkopen’. 

En da’s wel jammer.

Want ik ben vrij zeker dat die persoon die mij een ‘gewone’ vraag stelde absoluut geen weet had van wat dit met mij deed. En het waarschijnlijk een vraag was naar verbinding die ik dus niet kon beantwoorden op dat moment. 

Maar zelf ben ik wel dankbaar voor de spiegel die mij werd voorgehouden. 

Zo weet ik ook dat ik nog wat te doen heb rond hoe ik dan wél ‘mijn werk’ verder  wil naar buiten brengen… 

Voor nu duik ik nog even in de stilte…

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email